Reisdagboek Bali – Ubud

Hallo!

Gisteren heb ik een dagtrip naar Ubud gemaakt. Rond 9u s ochtends ben ik richting Kuta gelopen vanwaar de shuttlebus naar Ubud zou vertrekken. Vooraf nog even een flesje water en een heerlijke brownie gekocht en om 10:00 uur vertrok de bus. De rit naar Ubud duurde ongeveer 1,5 uur. De afstand tot Ubud is niet zo heel groot maar door de drukte in het verkeer en doordat ze niet echt snelwegen zoals wij ze kennen hebben duurt het vrij lang.

Eenmaal aangekomen in Ubud ben ik direct naar Monkey Forest gelopen. Dit is een heilig apenbos waar honderden apen (in het wild) leven en waar ook 3 tempels staan. De apen zijn zeer belangrijk in de Balinese cultuur en er wordt door parkwachters toezicht gehouden. Bij de ingang heb ik een kaartje gekocht en ben ik het bos aan de hand van een plattegrond gaan verkennen. Door de vele hoge bomen was het er behoorlijk schaduwrijk en lekker koel.

Direct bij binnenkomst zag ik de apen al lopen. Er zijn er echt ontzettend veel dus overal waar je kijkt zie je ze: slapend op de grond, etend op een muurtje, krabbend in de bosjes, hangend in de bomen en spelen met andere apen! In het centrale deel van het bos is een aangelegde vijver waar de apen zich verzamelen om gevoerd te worden. Uiteraard wou ik dit ook proberen dus heb ik 1 van de parkwachters om wat fruit gevraagd. Fruit in de hand, hand in de lucht en voordat ik het wist sprong er een aap op me schouder! Toen het eten op was sprong de aap weer weg en vervolgens voelde ik een aap aan me rugzak hangen (waarschijnlijk rook ie mijn brownie) die vervolgens op mijn hoofd klom. Gelukkig sprong ie er gauw weer af want ik kan natuurlijk niet de hele dag met een aap op mn hoofd lopen ;). Ik was op dat moment wel even blij met mn rabies inenting, ondanks dat ik bij de GGD had beloofd geen wilde dieren aan te raken 😉 .

Na het contact met de apen ben ik verder door het bos gewandeld, de tempels en de indiana jones achtige paden (vlak langs een waterval). Onderweg nog heeeel veel apen gezien en ontzettend veel schattige babyaapjes! 1 klein aapje klom brutaal via mijn been omhoog en begon aan mijn shirt te trekken dit heb ik weten te filmen :). Na een uurtje was ik wel uitgekeken en had ik voldoende fotos gemaakt en ben ik richting het centrum van Ubud gelopen. Hier zie je waar Ubud zo bekend om is: kunstgalleries, beeld en houtsnijwerken en vele boekwinkels. Aan het einde van de straat kwam ik bij het Koninklijk paleis, dit is op de prive vertrekken na openbaar toegankelijk. Ik vond het niet echt spectaculair dus ben binnen een kwartiertje gauw weer weggegaan en een hapje gaan eten.

In het tentje tegenover het paleis heb ik iets gegeten. Geen idee wat het was maar het bestond uit rijst met iets van kruiden, een soort groente met kruiden, varkensvlees met nog meer meer kruiden (geen wonder dat ik die middag buikpijn kreeg) en gebakken varkenshuid (IEWH!) en een ranzig worstje. Gelukkig kon ik met de laatste 2 dingen een zwerfhond gelukkig maken 🙂 en gelukkig is het eten hier goedkoop. (ik betaal voor een maaltijd incl. Drinken 2 a 4 euro).

Toen ik klaar was met eten ben ik op zoek naar de rijstvelden gegaan. Na een heeeeeeele lange wandeling (nu nog spierpijn en een blaar) had ik ze gevonden. Helaas waren deze niet zo spectaculair als in Eat,pray,love maar aangezien het onder de palmen heerlijk koel was vond ik het allang best. Hierna ben ik terug naar de omgeving van de shuttlebus gegaan. Bij de Yogabarn nog een lekkere verse fruitsmoothie gedronken (helaas kon ik vanwege mn kapotte knieeen geen yogales volgen) en om 18u ging ik met de bus weer terug naar Kuta.

Vanaf Kuta weer terug naar Legian gelopen, wat gegeten, gedouched, nog even de fotos van de apen bekeken en lekker gaan slapen. Vandaag is mijn laatste volledige dag want morgenmiddag vertrek ik weer :(.
Ik heb besloten de moedertempel Pura Besakih niet meer te bezoeken. Het was gister een erg lange dag in Ubud en de reis naar Pura Besakih is erg lang wat ik op mijn laatste dag liever niet meer doe.

Nu dus nog even met een boek relaxen bij het zwembad en de laatste zonnestraaltjes opvangen, vanavond nog souvenirs kopen, morgen de laatste fotos maken en dan is het morgenmiddag echt tijd om weer naar huis te gaan!